Rad
Aether
Aether tumači drevnu ideju petog elementa kao nebesku energiju koja ispunjava kosmos. Ruševine obrasle mahovinom uokviruju suspendovani svet u kojem gravitacija kao da slabi, dok centralni stub svetlosti uspostavlja vertikalnu vezu između zemaljskog i beskrajnog. Kompozicija spaja drevne i futurističke motive u istom oniričkom prostoru, pa se istorija, arhitektura i kosmička udaljenost međusobno preklapaju. Slojevita boja i svetleći delovi pojačavaju utisak da prizor pripada svetu tik izvan uobičajene percepcije, granici na kojoj se materija, sećanje i nevidljivo nakratko povezuju.